Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met meest adhaesief karakter ontwikkelt (sero-fibrineus exsudaat). Bezwijkt de verwonde niet aan den aanvankelijk bijna steeds waar te nemen shock (vgl. het meegedeelde over buikcontusies), dan ontwikkelen zich, nadat de shockwerking langzamerhand verdwenen is, de gewone verschijnselen van een „prikkeling van het peritoneum", altijd het ontbreken van complicaties, vooral ook van een sterke bloeding vooropgesteld. De gespannen en dikwijls opgezette buik is pijnlijk en vooral in de leverstreek vaak drukgevoelig. De ademhaling is oppervlakkig, versneld, de pols frequent, de temperatuur gewoonlijk normaal, zelden ontstaat later geringe koorts. De ontlasting is meest traag; dikwijls bestaat braken. Deze vaak buitengewoon stormachtige prikkelingsverschijnselen kunnen in wisselende hevigheid verscheiden dagen, of ook slechts weinige uren aanhouden.

Ook volgens v o n A r x (64) kunnen de symptomen bij perforatie van de galblaas zeer heftig zijn: er kan collaps optreden, braken, singultus, langzamerhand meteorisme, enz. Deze schrijver voegt er bij, dat, daar de gal meest steriel is, de verschijnselen van sepsis dan ook gewoonlijk ontbreken: de collaps is daarom niet zoo hevig, de algemeene toestand minder gestoord; de facies hippocratica ontbreekt zelfs, wanneer reeds een zekere tijd sedert de perforatie verstreken is (ze is er dan toch maar geweest!).

Een dergelijk geval van perforatie van de galblaas, door een landgenoot beschreven, wil ik hier even iets uitvoeriger weergeven. (Een sprekende collaps was hier wel is waar niet aanwezig). Van Stockum (65) n.1. heeft in de Geneesk. Bladen 1901 in een verhandeling getiteld: „De Diagnose van lleus-gevallen" o. a. ook een geval meegedeeld van ruptuur van de galblaas of een der groote

Sluiten