Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beteekenis, die ik in dergelijke gevallen aan retlexwerking toeken. Immers, men moet toch getroffen worden door de sterke tegenstelling tusschen de goedaardige pathologischanatomische veranderingen in de buikholte en het klinische beeld: na afloop van de aanvankelijke shockverschijnselen treden dikwijls allerlei soms zeer stormachtige symptomen (Lewerenz) op, die we toch moeilijk door een lichte infectie (in overeenstemming met het sero-fibrineuse exsudaat) kunnen verklaren. Een geringe algemeene infectie geeft niet dergelijke verschijnselen. Koorts ontbreekt overigens gewoonlijk; zelden ontstaat later geringe temperatuurverhooging. In de meeste gevallen treedt genezing op, zij het ook niet spontaan. [Toch kan ook de dood volgen, hetzij spoedig na het trauma door den shock, hetzij later door cholaemie of andere oorzaken]. We kunnen wel niet anders aannemen, dan dat die besproken verschijnselen hoofdzakelijk hun ontstaan te danken hebben aan de prikkeling van het peritoneum en de vandaar uit opgewekte reflexwerkingen op verschillende zenuwcentra en -banen. Zoo worden alle symptomen volkomen ongedwongen verklaard.

Ik meende mij aan deze kleine uitweiding even te moeten te buiten gaan uit vrees, dat men mij met deze proeven van Ehrhardt en die van enkele andere onderzoekers zou komen aandragen en beweren, dat daardoor is bewezen, dat een zuivere galperitonitis, een echte chemische ontsteking zonder medewerking van bacteriën niet bestaanbaar is, dat alzoo bij de boven beschreven subacute galperitonitides (Lewerenz) zeker bacteriën werkzaam zijn, m. a. w. daar dus ook wel degelijk intoxicatie in het spel is.

Dat trouwens het aannemen van een lichte, goedaardige

Sluiten