Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

unserem Dafürhalten,' zegt hij, „könnte gar keine schlechtere Behandlung vorgenommen werden." Het opium heeft volgens Bourget geen nut, daarentegen verschillende nadeelen, o. a. ook dit, dat het 't ware ziektebeeld maskeert, den patiënt in een bedriegelijken, schijnbaar gunstigen toestand brengt.

De gunstige werking, die de opiaten op de collapsverschijnselen in het begin van vele peritonitides uitoefenen, kan, blijkens het hier meegedeelde, niet betwijfeld worden. En deze invloed, die op één lijn te stellen is met het effect der opium-toediening bij den acute-occlusieaanval en bij buikcontusies, kan niet anders verklaard worden dan door als oorzaak der heftige verschijnselen nerveuse reflexwerkingen aan te riemen, zoo niet uitsluitend, dan toch als een zeer belangrijken factor. Het opium (resp. morphine) vermindert de prikkelbaarheid der zenuwen (of centra) en kan aldus de schadelijke reflexwerking opheffen of althans verminderen. Wanneer we uitsluitend intoxicatie als oorzaak van den collaps aannamen, zouden we toch deze gunstige werking niet kunnen verklaren.

Alles samenvattende, meen ik nu wel als bewezen te mogen aannemen, dat de initiale collaps bij perforatieperitonitis en vele gevallen van perityphlitis in hoofdzaak van reflectoiren oorsprong is.

De primaire collaps na een perforatie gaat meestal geleidelijk over in een toestand, waarin patiënt nog steeds wat gecollabeerd is, de pols, evenals de ademhaling nog frequent zijn. Deze toestand nu wordt zeer dikwijls langzamerhand voortdurend slechter, zonder ook maar een

Sluiten