Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

darmen, doch rechts van den uterus was de etterophooping het grootst. De processus vermiformis was heftig ontstoken, vergroeid met den uterus en vertoonde een scheur. Naar aanleiding van de sectie werd de diagnose gesteld: appendicitis met abscesvorming, doorbraak van het absces in de buikholte en doorscheuring van den processus vermiformis door retractie van den uterus na den partus.

Wij zien hier dus een vermindering van de koorts post partum. De urine, na den partus geloosd, toonde een hoog albumen-gehalte, terwijl in het verder verloop nog slechts een spoor van albumen gevonden werd. Dit zal wel het gevolg geweest zijn (zooals Meurer ook zelf aangeeft) van de aanzienlijke resorptie van toxinen uit den ontstekingshaard durante partu, terwijl daarna veel minder toxinen werden geresorbeerd. Alzoo een volkomen overeenstemming tusschen het verloop van de koorts en het eiwitgehalte van de urine (de meerdere of mindere opname van toxinen te verklaren door den invloed van den uterus). Geheel in tegenspraak hiermede is echter het gedrag van den pols. Bij de aanvankelijk hooge temperatuur namen we een evenredig verhoogde polsfrequentie waar (27 April). Terwijl nu na den partus de temperatuur daalde en tevens het eiwitgehalte, dat aanvankelijk zeer aanzienlijk was, spoedig verminderde tot sporen albumen, zien we den pols, die zooals we weten voor de prognose van zoo buitengewoon belang is, steeds sneller worden, bij een temperatuur van 38.1° een frequentie bereiken van 130. (van verdere qualiteiten van den pols vind ik niets vermeld).

Aan intoxicatie kunnen wij dezen snellen pols toch niet toeschrijven, daartegen pleiten de overige verschijnselen; symptomen van een zware vergiftiging bestaan niet. Zou

Sluiten