Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heb nageslagen, wordt hierover weinig meegedeeld. N o t h n a g e 1 noemt een acuten milttumor onder de complicaties, die nu en dan bij peritonitis worden waargenomen (behalve echter bij de „peritonitis septica", waar de mdt regelmatig vergroot is); van troebele zwelling van lever, nieren en hartspier zegt hij niets, evenmin van andere septische veranderingen »); daarentegen vermeldt hij deze weer wel bij de bespreking der peritonitis septica. Hieruit blijkt al reeds, dat eenigszins aanzienlijke veranderingen van de genoemde organen bij de overige acute diffuse peritonitides gewoonlijk niet voorkomen.

Ik heb nu zelf nog eens een aantal sectieprotocollen van aan peritonitis gestorven patiënten, mij door Prof. Tendeloo welwillend ter beschikking gesteld, hierop nader onderzocht. Een woord van dank hier aan den Heer J. P. L. Hulst, prosector bij de pathologische anatomie, die mij bij het doorzien dezer sectieverslagen behulpzaam was. Wat ik vond kan ik in het kort aldus samenvatten:

Wij missen gewoonlijk (ik zonder hier echter één bepaalde groep uit) grootendeels de veranderingen, die het gevolg zijn van een zeer zware infectie. In vele gevallen ontbreken deze geheel of zoo goed als geheel; milt, nieren, lever, enz. vertoonen een normaal aspect, ook wanneer het proces lang genoeg geduurd heeft om deze organen op de bekende wijze te hebben kunnen veranderen. [ Ik moet echter hierbij opmerken, dat de sectieverslagen, vooral wat het microscopisch onderzoek van de

') Alleen een pleuritis (die gemakkelijk door het diaphragma heen ontstaan kan) en een endocarditis worden nog onder de complicaties genoemd.

Sluiten