Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lende ziektegeschiedenissen kunnen dienen, die Lenhartz (99) in zijn werk over „die septischen Erkrankungen" meedeelt), hoe bijzonder spoedig reageeren niet de nierepitheliën op toxische stoffen ! *) En toch missen we de infectiemilt bij de peritonitis in zoo tal van gevallen, en ontbreken vaak evenzoo de parenchymateuse veranderingen aan nieren en lever of zijn deze slechts gering.

Anders was het gesteld met de pathologisch-anatomische veranderingen van patiënten, afkomstig van de Afdeeling Verloskunde.2) Hier vond ik zeer dikwijls een groote, weeke milt, aanzienlijke nier- en leververanderingen en andere kenteekenen van een zware algemeene sepsis. Zooals bekend, vertoont de puerperale peritonitis ook klinisch zoo heel vaak het echte beeld eener septichaemie. Deze en dergelijke gevallen zou ik echter voor een groot deel niet willen beschouwen als een algemeene sepsis ten gevolge van de peritonitis, maar als een sepsis, gecompliceerd met een peritonitis (hierover straks nog iets nader).

') Hoe regelmatig de nieren bij acute infecties worden aangetast, blijkt b.y. hieruit, dat Faulhaber, die de nieren van 53 aan acute infectieziekten gestorven personen microscopisch heeft onderzocht, in alle gevallen veranderingen van het nierweefsel vond (Lenhartz).

Een enkel sprekend voorbeeld wil ik nog even aanhalen (al is dit eigenlijk overbodig), om te doen uitkomen, hoe snel veranderingen van milt, lever en nieren kunnen optreden:

J e n s e n (37) deelt in zijn verhandeling over pneumokokkenperitouitis een geval mee van septichaemie na abortus. De dood trad in één dag op. Bij de sectie werd gevonden, behalve een acute peritonitis, o. a. parenchymateuse degeneratie van lever en milt en een haemorrhagische nephritis.

) Hierbij, behalve puerperae, ook gynaecologische patiënten, vooral geopereerde.

Sluiten