Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bestaat een zeer zware intoxicatie ; ze beginnen gewoonlijk met intensieve koude-rillingen, verloopen verder met een volkomen status typhosus, het sensorium geheel beneveld, dikwijls hevige deliriën; de temperatuur is boven 40°, reeds in de eerste dagen is de milt te voelen, diarrhoeën treden vroegtijdig op, de polsfrequentie is zeer hoog, 120 en meer (hierbij zullen zeker ook wel mechanische momenten in het spel zijn). In het verder verloop dikwijls een temperatuur van boven 41°, een pols van 140, en 00 respiraties. Ten slotte treedt de dood in.

Hoe geheel anders dan zelfs deze zeer acute pleuritis verloopt toch weer de peritonitis (afgezien van de „septische ' vormen)! Vanwaar dit verschil'? Bij de pleuritis worden toch ook toxinen in zeer groote hoeveelheid of van zeer giftige qualiteit geresorbeerd, wat blijkt uit de verschillende zware septische symptomen. Het resorptievermogen van de pleura is, zooals bekend, ook bij ontstoken serosa nog zeer aanzienlijk; een bewijs hiervoor is al reeds het snelle optreden van carbolurine, het voorkomen van zware intoxicatie na carboluitspoelingen der pleura, en de vergiftiging met andere dergelijke antiseptica (salicylurine). En waar we nu hoogstens nog een quantitatief verschil wat betreft de verschijnselen eener pleuritis en die eener peritonitis zouden mogen verwachten, daar treffen we een principieel geheel verschillend ziektebeeld aan, al naar gelang het ontstekingsproces in de pleura of in het peritoneum gezeteld is.

We worden er aldus toe gedrongen om de zware symptomen bij peritonitis niet alleen op rekening te stellen van de vergiftiging door de geresorbeerde toxinen; we moeten wel aannemen, dat de bijzondere localisatie in de buikholte, vanwaar uit zulke noodlottige reflexwerkingen

Sluiten