Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

twijfel verheven is, dat we ze kunnen vergiftigen door subcutane of intraveneuse injectie.

Mogen we echter de vergiftiging van konijnen door in de buikholte geïnjicieerde toxische stoffen en de menschelijke peritonitis op één lijn stellen? Hierop moet het antwoord toch wel beslist ontkennend luiden. In de eerste plaats is de diersoort een geheel andere en ten tweede zijn de omstandigheden totaal verschillend.

Dat in het bijzonder waar het 't peritoneum betreft konijn (en evenzoo ook verschillende andere diersoorten) en mensch niet met elkaar vergeleken mogen worden, blijkt meer dan duidelijk uit de proefnemingen van tal van autoren. Het buikvlies van het konijn is veel ongevoeliger, veel resistenter dan dat van den mensch (zooals trouwens het geheele zenuwstelsel bij den mensch veel fijner georganiseerd, veel gevoeliger is en in veel subtieler evenwicht verkeert dan bij de lagere diersoorten). Ik kom hierop aanstonds bij het bespreken van Heineke's experimenten nog terug. — En dat het inspuiten van een toxische stof in de buikholte volkomen identisch zou zijn met de vaak zoo bijzondere omstandigheden, die zich voordoen bij het ontstaan van een peritonitis, een ontsteking der zoo uiterst gevoelige menschelijke serosa, zal wel niemand willen beweren.

Zeer zeker kunnen we ook den homo sapiens binnen zeer korten tijd vergiftigen, wanneer we hem maar een voldoende hoeveelheid giftige stoffen in de buikholte injicieeren — ook het resorptievermogen van het menschelijke buikvlies is blijkens verschillende klinische waarnemingen (vgl. b.v. de ervaringen met intraperitoneale zoutsolutie-injecties) aanzienlijk —, maar dit mogen we toch niet op één lijn stellen met de ontwikkeling eener

Sluiten