Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daarentegen ontstaat, wanneer de gal- of de urinewegen geïnfecteerd zijn, bijna regelmatig een doodelijke infectieuse peritonitis (bij slechts geringe infectie, zooals we die soms moeten aannemen bij ruptuur van een steenenbevattende galblaas, geeft echter de operatie een betrekkelijk gunstige prognose).

In dien geest laten verschillende schrijvers, die hierover gepubliceerd hebben, zich uit, zij het ook niet volkomen eensluidend. Zoo zegt b. v Lewerenz (63): „Von höchster Bedeutung fïir den klinischen Verlauf ist die Beschaffenheit der Gallenwege zur Zeit der Gewalteinwirkung, inbesonders der Keimgehalt der Galle. War letztere infectiös, so folgt ihiem Austritte fast regelmassig eine rasch zum Tode führende, septische Peritonitis, nur in einzelnen, besonders günstigen Fallen kommt es dank der vorher gebildeten Verwachsungen zur Bildung eines umschriebenen Exsudates. Waren dagegen die durchtrennten Gallenwege — wie es glücklicherweise meistens der Fall ist — frei von pathogenen Keimen, so entwickelt sich die Krankheit, genau wie in meinem oben beschriebenen typischen Falie, unter dem Bilde einer subacuten, „blanden" Peritonitis mit meist adhasivem Charakter." De prognose is in deze gevallen zeer veel gunstiger. (Vgl. overigens het vroeger hierover medegedeelde).

Volgens anderen, als b. v. E h r h a r d t (68), verloopt de infectieuse peritonitis, die ontstaat in aansluiting aan perforaties van de galwegen bij cholelithiasis of bij ulceraties (vooral typhus abdominalis), niet zoo snel letaal, maar is ze, wat het klinische beeld betreft, te vergelijken met gematigde vormen der progrediënte etterige peritonitis (hoewel ze er anatomisch van verschilt). Het verloop is geprotraheerd. Een duur van twee weken en meer

ll

Sluiten