Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe ontzaglijk verschillend het dierlijke peritoneum en het geheele dierlijke organisme op infectie reageert, blijkt uit de bij massa's in de literatuur te vinden mededeelingen van experimenten. De resultaten van de tallooze onderzoekers vertoonen alles behalve de gewenschte overeenstemming.

R e i c h e 1 (9) vestigde met nadruk de aandacht op het zoo verschillend gedrag niet alleen van de diersoorten onderling, maar zelfs van individuen van dezelfde soort. In zijn „Beitrage zur Aetiologie und chirurgischen Therapie der septischen Peritonitis" waarschuwt hij tegen het lichtvaardig overbrengen van de door het experiment verkregen resultaten op den mensch. Het is uiterst lastig bij de gewoonlijk gebruikte proefdieren een septisch-etterige peritonitis, zooals we die bij den mensch waarnemen, op te wekken. Sommige dieren gaan te gronde aan sepsis, zonder dat er ontstekingachtige veranderingen aan het peritoneum te vinden zijn. Bij andere komt het slechts tot de vorming van lichte fibrineus-etterige beslagen of pseudomembranen en adhaesies, welke gevallen bij den hond moestal spontaan weer genezen. In weer andere gevallen, vooral bij hond en kat, ontstond een meer of minder intensief haemorrhagiscb exsudaat. Bij deze afwijkingen in het anatomisch proces komt nu bovendien nog het zoo uiterst verschillende weerstandsvermogen van het organisme. Het konijn verdraagt aaumerkelijk minder dan de mensch, en is zeer gevoelig tegenover ingrijpende operatieve manipulaties aan het peritoneum (hiermede zal b. v. Heineke het wel niet geheel eens zijn!), waarom Reichel het dan ook voor dergelijke proeven niet geschikt acht. Het peritoneum van den hond daarentegen bezit tegenover de werking van pathogene bacteriën en hun producten een aanmerkelijk grooter weerstandsvermogen dan dat van den mensch. Maar juist daarom verwacht R. van experimenten op honden nog de beste resultaten. Bij de kat is het nog moeilijker een infectieuse peritonitis op te wekken.

Ook tal van andere onderzoekers hadden de grootste moeite een typische etterige peritonitis bij dieren te voorschijn te roepen. Omtrent do appreciatie van de verschillende diersoorten bestaat ook lang geen overeenstemming.

Sluiten