Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik wil hierop nu nog iets nader ingaan. (De mechanische factor blijft voorloopig buiten bespreking; hierover straks nader).

De voorstanders der intoxicatie-theorie steunen wel voor het grootste deel op het 't eerst door W e g n e r bij dieren aangetoonde groote resorptievermogen van het peritoneum, en verder ook op het vinden van bacteriën in het bloed.

Wat het laatste betreft, zoo is reeds gebleken, dat bij de peritonitis van den mensch slechts zelden bacteriën in het bloed gevonden worden, maar dat bovendien, ook al werden nu eens bij nauwkeurig onderzoek geregeld microben in de bloedbaan aangetroffen, dit allerminst een bewijs zou zijn, dat de mensch met peritonitis sterft aan een acute sepsis (ik verwijs hier nog eens naar de onderzoekingen van Bertelsmann).

En nu het resorptievermogen. Al is dit vermogen van het peritoneum misschien grooter dan b. v. bij de pleura of de meningen, dan volgt hieruit toch nog niet, dat de exitus uitsluitend te wijten is aan de opname van toxische stoffen uit de buikholte in de algemeene circulatie.

Worden nu inderdaad bij de menschelijke peritonitis zooveel toxische stoffen geresorbeerd, dat de dood daarvan het gevolg moet zijn? Dit is nog nooit bewezen. En daarbij wijzen gewoonlijk noch het klinische ziektebeeld noch de pathologisch-anatomische veranderingen op het bestaan van een zware intoxicatie.

Beschouwen we eens een darrnperforatie. Op het oogenbük der perforatie treedt zoo vaak een diepe collaps op, die, zooals ik vroeger heb aangetoond, van reflectoiren oorsprong is. Ten gevolge van die zware circulatiestoornis

Sluiten