Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn voor mij geen antagonisten, maar onafscheidelijke bondgenooten.

Een derde factor, die ongetwijfeld ook een zekeren invloed uitoefent op het verloop der peritonitis, is de hooge stand van het diaphragma, resp. de hooge druk in de buikholte.

Tot nog toe heb ik met opzet dit moment buiten bespreking gelaten, om bij mijn beschouwingen over reflexen intoxicatiewerkingen, waarover de strijd toch eigenlijk loopt (of geloopen heeft), niet telkens af te dwalen en in uitweidingen en herhalingen te vervallen; het was mijn plan dezen zeker niet geheel onbelangrijken factor aan het eind afzonderlijk te behandelen.

A priori is het al waarschijnlijk, dat het in korten tijd sterk omhoogdringen van het diaphragma, zooals dat bij peritonitis door de snelle ontwikkeling van het meteorisme, dikwijls nog gepaard met de vorming van groote exsudaatmassa s plaats heeft, niet zonder invloed zal blijven op de werking der borstorganen. De circulatie, zoowel als ook de respiratie, moeten toch in niet geringe mate door die verkleining der borstholte te lijden hebben.

We zien dan ook door tal van autoren een ongunstigen invloed van het naar boven dringen van het diaphragma op hart en longen vermeld.

Zoo zegt K ö n i g in zijn Leerboek bij de bespreking der peritonitis, dat door het omhoogdringen van het diaphragma ook de uitzetting van de longen en de hartswerkzaamheid belemmerd worden.

Volgens S t r ü m p e 11 wordt bij acute peritonitis door den hoogen stand van het middenrif de ademhaling in niet geringe mate bemoeilijkt en wordt ook het hart naar boven gedrongen.

Sluiten