Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijzonderheden weer te geven. Ik wil alleen het resultaat dezer onderzoekingen mededeelen, na eerst nog opgemerkt te hebben, dat bij al de gevallen van experimenteele peritonitis het onderzoek van merg en schors van het cerebrum geen noemenswaardige laesies aan het licht bracht. De resultaten zijn dan de volgende:

„De ces deux séries de faits, expériences d'intoxication générale, expériences d'irritation locale, nous pouvons conclure que le plexus solaire réagit toujours selon les mêmes lois: aux processus aigus répondent les lésions parenchymateuses; aux processus plus lents, les réactions interstitielles.

Dans les péritonites expérimentales, les altérations du plexus solaire sont des lésions bien plus d'irritation locale que d'intoxication; les centres nerveux supérieurs sont intacts."

L.-L. besluit dan: ,,A 1'aide de ces expériences, nos quatre cas cliniques de péritonite s'interprètent facilement.

Dans la forme suraiguë il n'y a que des altérations parenchymateuses; dans la forme aiguë, les altérations parenchymateuses appellent la neuronophagie, dans la forme chronique règne la réaction conjonctive.

II en est du plexus solaire dans les péritonites coinme de 1'écorce cérébrale dans les méningites; c'est la réaction de 1'élément nerveux qui gouverne la clinique." —

Het lijkt mij uiterst moeilijk deze waarnemingen op haar juiste waaide te schatten. Maar ik zou toch willen vragen: Zouden deze door L.-L. gevonden veranderingen van de zenuwcellen van den plexus solaris niet een zekere, zij het ook niet nader te preciseeren rol spelen, waar zooveel in het ziektebeeld der peritonitis wijst op zenuwwerking? We kunnen toch niet aannemen, dat dergelijke

Sluiten