Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is zoo, dat eerst de geprolabeerde uterus op zijn plaats wordt gebracht. Nu wordt een dwarse incisie in de vagina gemaakt langs een lijn, die op een vooraf bepaald extramediaan punt aan den zijdelingschen vaginaalwand begint, over den zijwand naar den voorsten loopt, om vandaar uit over de andere zijvlakte naar achter terug te loopen. De afstand van de symetrisch gelegen begin- en eindpunten bepaalt de grootte van de opening, die tusschen de voorste coulisse en den achtersten vaginaalwand open blijft. Nadat de wondranden dezer snede naar beide kanten zijn losgepraepareerd, totdat een voldoend breede wondvlakte is verkregen, wordt deze met een dubbele naadrij van rechts naar links gehecht. Door eene perineoplastiek wordt daarna de operatie gecompleteerd.

In 1868 werd door Gustav Simon een aanzienlijke verbetering bekend gemaakt, hij voerde in : de kolporraphia posterior met de tweeledige bedoeling nl. èn om de vagina nog meer te vernauwen, èn om een soort van steunbalk voor den uterus aan te brengen, waarop deze zou kunnen rusten. Toch was het succes van Simon gering, wat het tegenhouden van den prolaps betrof; wel bereikte hij, dat, waar vroeger geen pessarium zitten bleef, na zijn operatie wel een ring kon gedragen worden, die den prolaps tegenhield. Kort na Simon bedacht Hei;ar zijn methode, die

Sluiten