Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden de incidenten ten onzent behandeld naar de artt. 247—249 Rv. Waartoe die zoo langzame en diepgaande opzet? Waarom minstens twee inleidende conclusies ? Waarom behandeling voor drie rechters ? Waarom geen onmiddellijke uitspraak ? De bedachtzaamheid lijkt mij te groot. Zag men dan niet in, dat het kon gebeuren, dat het sop de kool niet waard was, dat versnippering, doorgevoerd tot in de tusschengedingen, èn kosten èn tijdsverloop aanmerkelijk moest vermeerderen, het aanzien der rechtspraak in de oogen van het publiek benadeelen en het den rechter moeielijk maken, de zaak in haar geheel te overzien.

Wat noodig heet, is behandeling van het incident in-één-stuk, onmiddelijk vonnis inbegrepen; van vooratgaande schriftelijke conclusies dient in 't geheel geen sprake te zijn. Partijen moeten alleen in de gelegenheid gesteld worden haar zaak mondeling voor te dragen, en alles, wat noodig, is met den rechter te bespreken. Slechts dan zullen partijen niet meer opzien tegen incidenten, slechts dan zal men den onwillige een niet te versmaden wapen uit de hand slaan en zal de beslissing op de hoofdzaak niet worden vertraagd. Ziehier ook den gang, gevolgd door het Engelsche recht, waar het geldt de procedure voor den master.

Thans, na verklaring van den werkkring van den master, en na bespreking van de wijze van procedeeren in zijn raadkamer, kunnen wij den draad van het verhaal weer opvatten. Zooals ik reeds meedeelde, op de summons for directions geeft de master zijn bevelen: ■waarin de voorbereiding tot den trial zal bestaan, hoe

Sluiten