Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijze van pleading ontwikkelde, wil ik hier kortelijk de hoofdbeginselen in herinnering brengen. Dan treden op den voorgrond rules 4 en 15 van Order XIX. Eerstgenoemde rule dwingt tot het stellen der material facts van aanval en verdediging. Rule 15 doet alles bij conclusie te berde brengen »which shows the action not to be maintienable, or that the transaction is either void or voidable in point of law, and all such grounds of defence or reply as the case may be as if not raised would be likely to take the oppositie party by surprise, or would raise issues of fact not arising out of the preceeding pleadings". Met name noemt rule 15 dan verder: fraud statute of limitations, release, payment, performance, facts showing illegality either by statute or common law, or statute of frauds. Waar een partij het niet laat bij erkenning, tracht zij door het stellen van een nieuw feit een ander rechtsvoorschrift toepasselijk te maken, dat aan het door de tegenpartij gestelde feit alle rechtswerking ontneemt. Bedenken wij verder, dat erkenning (in den regel althans) van bewijslevering ontslaat. Stelt b.v. A. verkoop en levering van een paard, maar B., verkoop en levering erkennende, betaling, dan is A. van bewijslevering ontslagen, maar zal B. bewijs moetenleveren van de betaling.

Wie het bovenstaande gevolgd heeft, dien zal het

man die Notwendigkeit des Beweises aus der des Behauptens ableitet oder umgekehrt die Behauptungslast aus der Beweislast. Diese ganze Meinungsverschiedenkeit ist indessen ziemlich gleichgültig. Dagegen ist es wesentlich, dasz^ genau dasselbe zu behaupten und zu beweisen sei. Denn gerade daraus erhellt, dasz beide nur als Mittel zu demselben Zxvecke dienen. Trotzdem wird das keineswegs anerkannt. Viele suchen aus den verschiedensten C.esichtspunkten einen Unterschied zwischen Behauptungs- und Beweislast abzuleiten".

Sluiten