Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

andere factoren tot waardecring van de zaak dan juridische argumenten en overwegingen, die werkelijk hout snijden, kunnen opleveren. Is de rechter door het „summing up of the case" — zijn toespraak tot de gezworenen, voorafgaande aan haar uitspraak (verdict) — toch in staat de jury in een bepaalde richting te leiden, laat dan liever dit lichaam geheel achterwege en geef den rechter de vrije beslissing, ook in zake de vaststelling der feiten. Daarenboven moet de jury eenig begrip hebben van het recht, het geding betreffende; gevolg: waar een rechtsvraag te beslissen is, laat men in den regel toch een jury achterwege.

Het vreemdste is in Engeland nog wel de vaststelling van het schadecijfer door de jury. Hoe dikwijls moet daar niet met de muts naar geworpen worden. Ik erken, dat wij hier staan voor een lastige vraag. Vooruit een maatstaf vaststellen is gewoonweg onmogelijk. Daarvoor zijn de gevallen in het leven te grillig. Tal van omstandigheden kunnen zich voordoen, welke even zoovele moeilijke factoren leveren voor de toeschatting der schadevergoeding. Denken wij slechts aan geleden smart, gekrenkte eer en goede naam, verlies van een lichaamsdeel, verlies van handelsomzet.

Het cijfer vastgesteld door de jury komt mij zoo dikwijls voor als een gansch willekeurige boete. De strafrechter is althans nog gebonden aan een maximum, hoewel ook voor hem de taak even moeilijk is, maar is hij toch niet beter er voor berekend dan de jury? Hij heeft allicht kijk op de gevallen gekregen, weet de verschillende omstandigheden beter te waardeeren als factoren voor de toemeting der straf.

Sluiten