Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wil doorstaan, wordt reeds geboekt op haar credit-zijde. Voeg hierbij, dat in 0 van de 10 gevallen partij zelve dc meeste en volledigste inlichtingen kan verschaffen, en men zal begrijpen, dat, waar haar getuigenis maar eenigszins relevant is, partij zelve voor den rechter optreedt. Niet verschijnen wordt geweten aan zwakheid van de zaak, die men verdedigt. Dat schitteren door afwezigheid wordt in dc tweede rede van de tegenpartij duchtig gecommenteerd. Gevolg van dit alles: partij verschijnt in den regel uit eigen beweging. Oproeping door de tegenpartij is onnoodig.

Sterk is men in Engeland met het partijen-verhoor ingenomen. Dit is zeer juist uitgedrukt door Taylor in de uitgave van 1884 van zijn standaardwerk. „Mochten er al", schrijft hij, „aanvankelijk in de rechterlijke macht tegenstanders gevonden worden tegen deze nieuwigheid, thans zal wel geen jurist van eenige bcteekenis in het Vereenigde Koninkrijk ontkennen, dat deze verandering in de wet heilzame gevolgen gehad heeft". Daarna noemt hij een krachtig argument voor het partijen-verhoor: „de instelling van menige gegronde vordering heeft het mogelijk gemaakt, en de instelling van menige ongegronde afgeweerd", want „The knowledge that a party might teil his own story to the court and jury has operated strongly as an encouragement to the suitor who was the witness of truth, while the dread of cross-examination, and consequent exposure hns had a corresponding tendency to check litigation, in cases when a verdict could only be obtained through the medium of perjury". Wat is heerlijker voor den eerlijken strijder dan zelf voor den

Sluiten