Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

shrink back from making the same attempt upon the credulity of the judgc, the jury and the assembled proplc1).

Aan de invoering van het partijen-verhoor valt wellicht te verbinden de afschaffing van het verhoor op vraagpunten, terwijl dan mede kunnen vervallen alle plannen op regeling der voorafgaande persoonlijke verschijning van partijen. Zoo maakt dan het partijenverhoor de procedure eenvoudiger. Ik kan het gedeeltelijk eens zijn met de flinke woorden van Mr. Mom Visch in zijn Praedvies voor de Ned. Jur. Verg. van 1878 (blz. 343): „In een procedure, waar openbare mondelinge behandeling op den voorgrond staat, zal men aan dit op het afleggen van bekentenissen gerichte verhoor geen behoefte meer hebben. Doch dan moet het mondeling debat niet gelijk tot nu toe in Nederland het geval is, als een aanhangsel, als een eigenlijk overbodige vertooning beschouwd worden, maar volkomen tot zijn recht komen, gelijk in Duitschland reeds is geschied. Dan moet liet hoofdzaak worden, geen nevenzaak blijven, gelijk het nu bij ons is"*).—Gedeeltelijk

') Pari. Deb. deel 116 blz. 14/15. Van dezelfde strekking zijn de woorden van rechter Gales, eodem blz. 13: ,1 think that persons examined in public courts of justice are vcry reluctant to make statements which would induce their neighbours and friends to suspect them of perjury ; and in this respect the practice which results of hearing parties in a private room before an arbitrator, appears to me to afford no criterion to judgc by. I wish to express in the most unqualified manner, that the hearing of parties is most advantageous, and indeed necessary to prevent injustice, and that it ought to prevail in all the Courts in the kingdom.

') Verder wilde Mr. Mom Visch (Praedvies blz. 354) van de aparte verschijning van partijen een trialtje in het klein maken, want hij wees op de volgende noodzakelijke verbeteringen:

Sluiten