Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem énucléation genoemd. Wegens de eenvoudigheid citeer ik deze methode volgens de beschrijving van Snoeck Henkemans.

„Een verpleegster zet het kind op haar schoot met den rug tegen haar borst geleund, vat met iedere hand een der polsen van het kind en trekt aan de langs beide zijden van het lichaam af hangende armen de schouders

krachtig naar beneden.

De medicus plaatst zich nu, evenals bij de intubatie, recht tegenover het kind en verricht de kleine handgreep als volgt in twee tempo s.

Ie. De linkerhand vat het hoofd; met den duim op 't voorhoofd, de vier vingers op 't achterhoofd, wordt het hoofd vertikaal gesteld.

De rechterhand wordt plat op den linkerschouder gelegd en drukt dezen nog zooveel mogelijk naar beneden; de radiairrand van den wijsvinger omvat den nek; de duim legt zich met de voorzijde van den eindphalanx in den hals vlak tegen den onderrand van de cartilago cricoidea. Nu wordt met beide handen de romp van het kind voorovergebogen tot ongeveer in een hoek van 45°; het hoofd wordt krachtig opgelicht; de larynx stijgt en promineert en de duim voelt door de trachea heen duidelijk het ondereind van de tube.

2e. De duim der rechterhand drukt zacht maar gestadig recht van voor naar achter op de trachea tot duidelijk het gevoel verkregen wordt, dat de tube naar boven aan den druk begint te ontsnappen.

Op 't zelfde oogenblik wordt met de linkerhand het hoofd snel voorover gebogen, tot het naar den grond ziet.

Bij deze eenvoudige manoeuvre wordt de tube met behulp van een braakbeweging gewoonlijk met kracht door den mond uitgeworpen, of valt er na enkele seconden uit."

Met deze 3 methoden ter verwijdering van de tube

Sluiten