Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat het infectieuse deel van dezen vorm van diphtherie overigens niet het grootste aandeel heeft, blijkt ook uit onze statistiek. Hier is het veel meer de localisatie, die noodlottig is.

Immers onder onze 33 sterfgevallen bij larynxstenosen waren slechts negen toxisch; de overigen waren bijna allen het gevolg van longcomplicaties. Dat er zoo weinig toxische gevallen bij zijn, zou men daaraan kunnen toeschrijven, dat de meeste toxische den tijd niet gehad hebben, om een larynxdiphtherie te krijgen, daar zij voor dien tijd reeds overleden waren; maar hiertegen spreekt, dat een overgroot aantal toxische gevallen nog verscheidene dagen leefden, zonder een larynxcomplicatie te krijgen, en dat vele toxische hersteld zijn, zonder eenige larynxaandoening gehad te hebben.

Opmerkelijk veel kinderen zijn er onder onze stei'fgevallen aan bronchopneumonie en bronchiolitis, die opgegeven waren één of twee dagen ziek te zijn: n.1. negen maal één dag, acht maal twee dagen (onder de laatste twee toxische), die toch zeker allen langer dan één en twee dagen tevoren ziek zijn geweest.

Wij zijn nu genaderd tot de vraag, of de door ons behandelde gevallen van larynxstenosen bij hun opname reeds benauwd waren, of dat zij het onder onze behandeling geworden zijn.

Bij de beantwoording hiervan vinden wij juist een grooten steun voor de serumtherapie.

Het blijkt n.1. dat onze 250 diphtheritische larynxstenosen op twee gevallen na, alle bij opname reeds benauwd waren, of met andere woorden, dat bij al onze patiëntjes met diphtherie slechts twee maal een pharynxdiphtherie op de larynx overging, nadat ze hier in behandeling (serum inspuiten) waren genomen.

Eén van deze gevallen kan nog buiten rekening

Sluiten