Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geen wonder, dat hij in zulke tijden de wereld met vreemde oogen aanzag immers: »the soul spreads its own hue over evcry thing; the shroud or wedding garment of nature is woven in the loom of our own feelings"i) - maar hoewel zulk een toestand voor een ander misschien eene belemmering ware geweest om zijn werk te volbrengen, verhinderde het Robertson nooit om zich steeds in te spannen en te handelen overeenkomstig zijn plicht.

Evenals later, heeft hij ook als student altijd hard gewerkt. Hij bestudeerde Plato en Aristotei.es en hier en daar is dan ook de invloed van beiden in zijne latere geschriften nog aan te wijzen-'). Hij las veel van Shelley en Coleridge, maar begon langzamerhand zich meer aangetrokken te voelen door Wordsworth ; deze liefde is hem steeds bijgebleven. Toen hij van de academie kwam, kende hij den Bijbel, ten minste het N. T., vrij wel van buiten 3).

Van zijne verdere theologische studie wordt niet veel meegedeeld, behalve wat betrekking heeft op de bekende beweging van Newman en Pusey 4).

Dat zijn geest zich in 't bijzonder hiermee zou bezig houden, is volkomen te begrijpen, daar deze beweging in dien tijd in Engeland, vooral in Oxford, groote opschudding verwekte, en daar Robertson nooit eene meening zou verwerpen, vóór hij die geheel dacht te kennen en hij van hare onwaarheid overtuigd was.

*) Sermons III, p. 129.

2) „Plato, or the little i read of Plato, gave me an impulse which can never end through eternity", schrijft hij later in '49. Life and Letters, p. 168.

:i) Life and Letters, p. 14. Hij had een bijzonder sterk geheugen; zoo lezen wij b.v., dat hij later in Cheltenham de „hel" van Dante las, en van buiten kende; Life and Letters, p. 72.

4) Met 't oog hierop bestudeerde hij de Handelingen der Apostelen, de geschriften van Newman, 1'Histoire van Collier, de Institutio van Calvijn, Geschichte der Papste van von Ranke, Ancient Christianity van Taylor en gedeelten der kerkvaders; Life and Letters, p. 13, 27.

Sluiten