Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar dit is volgens hem ook de weg om godsdienstige waarheden te verstaan en aan te nemen, omdat men op dezen weg hoe langer hoe meer tot bewustzijn komt van „de volkomen harmonische en liefdevolle verschijning en den ongeëvenaarden adel van de menscheüjke natuur van den Zoon des menschen i)." Zoo veroverde Robertson de overtuiging, dat „Christus den sleutel had van de levensmysteriën en dat deze niet onoplosbaar zijn-');" en tevens, dat de voorwaarde om in het bezit te komen van rijzen sleutel, bestond in de vervulling van Christus' woord: „zoo iemand wil zijn wil doen, die zal van deze leer bekennen, of zij uit God is, dan of ik van mij zeiven spreek3)."

Kort nadat hij in Heidelberg was aangekomen, kon hij Zondags den dienst weer waarnemen voor de aldaar gevestigde Engelsche gemeente, die juist vacant was, en spoedig trok hij velen tot zich.

„In minder dan twee maanden", schrijft hij, „is er tusschen de gemeenteleden en mij een inniger band ontstaan, dan in Cheltenham na een verblijf van eenige jaren *)."

Hij was naar Heidelberg gegaan om nog rustig eenigen tijd te besteden aan de studie van wetenschappelijke vragen, en „in de overtuiging, dat voor mij een schat te vinden is in de Duitsche literatuur, graaf ik dag en nacht in de dieper liggende aarde, 0111 hem machtig te worden 5)."

Deze studie droeg er zeer toe bij, om hem helderder bewust te doen worden van het gebrekkig en vergankelijk element in de evangelische leerstellingen, en om hem te doen gevoelen, dat men het recht miste de goddelijke waarheid te vereenzelvigen met haar menscheüjke fornmleering. In dien tijd begonnen de dogma's voor hem te worden, wat hij later aldus definieerde: „dogma's are

') Life and Letters, p. 233. -) » „ „ p. 378.

a) Joh. 7 : 17.

4) Life and Letters, p. 105.

5) •• ii ii p. 88.

Sluiten