Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben om deze eigenschap aan Robertson te mogen toekennen.

a. Vooreerst blijkt mij dit uit de scherpe definities, die wij herhaaldelijk bij hem aantreffen, uit zijne juiste formuleeringen, omschrijvingen en ontledingen.

De eerstgenoemden vinden wij dikwijls in zijne geschriften. Wanneer hij bv. zegti): beoefen „the love of truth", dan volgt als nadere bepaling: „ik zeg niet: „veracity", dat is iets anders. „Veracity" is de overeenstemming van iemands voorstelling met zijn geloof, „truth" van de voorstelling met de werkelijkheid. Om „veracious" te zijn moet men spreken of handelen naai eigen overtuiging, doch men is „true", wanneer de overtuiging berust op de werkelijkheid."

Meermalen zien wij ook - hetgeen in eene preek soms aanbeveling verdient - dat hij eene definitie geeft door middel van een fijn gevat en overwogen beeld.

Op de vraag bv.: „what is meant by Rest?" antwoordt hij eerst^): „Laat ons zien naar voorbeelden in het rijk der natuur, die dat gevoel van rust bij ons opwekken. Dit doet niet het meer, dat door een ijskorst is bedekt en als 't ware is opgesloten, maar de rivier, die nu eens kalm, dan weer sneller stroomt, als een beeld van majesteit en rustige kracht. Niet het vee, dat loom en lui zich koestert in de zon, maar de adelaar, die met regelmatigen vleugelslag, met majestueuze kalmte, de lucht doorklieft, geeft ons een denkbeeld van rust, welke tevens uiting is van krachtige beweging. In de schepping zien wij de Rust van God als eene zekere kracht, die door niets wordt verstoord. Toen Chaos tot Kosmos werd, brak om zoo te zeggen Gods rustdag aan."

b. Vervolgens wijs ik, op wat men het mathematische van zijne preeken zou kunnen noemen, waarmee ik bedoel, dat Robertson een meester is in de verdeeling van zijn stof, in de logische ontwikkeling van eene gedachte.

Hierin hebben wij, dunkt mij, vooral de oorzaak te zoeken van

!) Sermons I, pp. 282 , 286.

2) „ IV, p. 289.

Sluiten