Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijze gekenmerkt door deze woorden van Tulloch i): „if the highest work of thought is to illuminate a subject - to pierce to its heart, and unfold in creative order all its parts, and not merely to teil about it and what others have thought of it - to make alive a new order of ideas and not merely explain an old order - then Frederick Robertson is certainly the greatest thinker-') who has appeared in the pulpit in modern times."

Indien men de preeken van Robertson leest en eenige keeren herleest - dan zal men bemerken, dat zij rijk zijn aan gedachten, die fijn worden ontwikkeld. Hij besprak nooit een onderwerp, als hij niet voor zichzelven tot zekerheid was gekomen, hoe hij er over dacht en hoe het moest behandeld worden. Zoo vinden wij bij hem niet alleen rijke gedachten, maar tevens eene zeldzame klaarheid, welke zeer aangenaam aandoet. Zijne gedachten zijn niet slechts van een ander overgenomen, doch geheel met hem één geworden; gemakkelijk, overvloedig spreekt hij ze uit, gelijk het heldere water uit een fontein omhoog springt.

Wanneer wij zijne preeken lezen, kunnen wij ons eenigszins begrijpen, dat Robertson soms uren achter elkander op de boeienste wijze over allerlei onderwerpen kon spreken 3). Wel behoeft het geen betoog, dat hij veel, maar vooral goed, gestudeerd en gelezen heeft, doch zijne preeken maken den indruk, alsof zij hem niet de minste inspanning hebben veroorzaakt; zijne beste preeken zullen trouwens ook wel spontaan zijn neergeschreven of uitgesproken, gelijk goede schetsen van schilders als Rembrandt of Holbein een eenvoudig en klaar karakter vertoonen, alsof ieder in staat is hen na te volgen. En toch, om het te kunnen, moet men een Rembrandt, een Holbein zijn, - om aldus te kunnen preeken, moet men een Robertson wezen, die zoo klaar zijn onderwerp voor zich zag.

!) p. 310.

2) Zeker wel wat heel sterk geformuleerd.

3) Zie b.v. een brief van een vriend, Life and Letters, Appendix I, p. 503.

Sluiten