Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan te geven. Stijgt evenwel de temperatuur tot 39° en hooger, dan is meer dan waarschijnlijk de toestand wel altijd pathologisch. De frequentie van de pols is dan gewoonlijk ook vergroot. In onze gevallen van koortspartus is slechts vijf keer de polsfrequentie genoteerd; zij bedroeg van 116 — 144.

Zoolang de temperatuurstijging niet meer dan enkele tienden van een graad bedraagt, kan zij zeer wel als het gevolg van de meerdere spierwerking worden opgevat.

Voor de hoogere temperaturen echter moet een afzonderlijke verklaring gezocht worden.

Schroeder1) meende dat dit onnoodig was, want dat men soms vrouwen in partu ziet, die bij eene temperatuur van 39° niets pathologisch aanboden.

Vaak zijn krampweeën de oorzaak dezer koorts, soms ontbreken deze geheel en al.

Merkwaardig is het nu te zien, hoe destijds de neiging om deze koorts aan een gedurende den partus ontstane infectie of intoxicatie toe te schrijven, nog uiterst gering was. Zoo haalt Credé 2) een partus aan, waar tympania uteri bestond, welke 48 uur duurde, en waarbij de vrouw eene temperatuur van 39.5° had en de polsfrequentie 112 bedroeg, terwijl het vruchtwater stonk, en zegt hiervan, „dat de temperatuursverhooging gedurende den partus in zulke gevallen een teeken is van groote lichamelijke en geestelijke inspanning en uitputting."

Ik acht dit onaannemelijk. Treedt koorts durante partu op, dan is zij in den regel het hoogst aan het slot van de ontsluitingsperiode, terwijl eerst in het

1) Schröder, Schwangerschaft, Geburt u. Wochenbett.

2) Credé, Gesunde u. Kranke Wöchnerinnen.

Sluiten