Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

een gat was geweest, waardoor den bacteries de toegang tot de amnionholte geopend was. De verklaring van het ontstaan van een dergelijke scheur in de vliezen, die overal, behalve in het ostium internum, vlak tegen den uteruswand aan liggen, zal wel altijd uiterst moeilijk blijven. Wij huiveren daarom om Sommer en Ihm in . hun verklaring te volgen. Maar bovendien wij hebben hun uitlegging niet noodig. Van de gonococcen wordt aangenomen, dat zij in het ostium de vliezen aanvreten en tot vroegtijdig breken brengen, waarom zouden streptococcen en andere pyogene kiemen niet eveneens dooide vliezen heen kunnen woekeren, maar nu zonder het plaatselijk geheel tot degeneratie te brengen.

De gevolgen van de ontsteking in de vliezen, leukocyteninfiltraten, zijn meermalen aangetoond.

Het eenige, waarover verschil van meening kan zijn, is over de vraag langs welken weg deze microben in de vliezen komen. Drie mogelijkheden bestaan, en waarschijnlijk komen zij, nu de een dan de ander, alle drie tot haar recht.

In de eerste plaats kunnen de microben langs haematogenen weg in den uteruswand, en van daar in de vliezen komen. Dit zien wij soms bij septische processen, die elders in het lichaam gezeteld zijn.

In de tweede plaats kunnen zij uit de vagina naar boven gekomen zijn, een mogelijkheid, die ook door Walthard verdedigd, door anderen echter bestreden wordt, de mogelijkheid dus van infectie van het ei uitgaande van een infectie van de vagina of cervix.

In de derde plaats kunnen de kiemen reeds vóór de conceptie in den uterus geweest zijn. Gewoonlijk gaan zij nu bij de verdere ontwikkeling van het ei te gronde; soms echter blijven zij, ofschoon zij hun virulentie ver-

Sluiten