Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

W. Grotefreud') kon eenmaal meningitis als doodsoorzaak van den neonatus constateeren — het is steeds de niet-tuberculeuze vorm. Bij een aandoening van den neus, het oor of de long kunnen de meningen gemakkelijk langs de bloed- of lymphbanen geïnfecteerd worden.

Staphylococcen, streptococcen, het bacterium coli, het bacterium aërogenes, alle kunnen hun kwaden invloed doen gelden.

Daar de meningitis metastatisch ontstaat, treedt zij niet vroeger dan 24 uur na den partus op.

Vroeger meende men (Horwitz 1862, Runge en Ebstein), dat de meningitis secundair was aan eene infectie van den navel, nl. aan eene arteriitis umbilicalis, eene phlebitis, een navelgangreen met secundaire peritonitis, het is echter gebleken, dat de meningitis meestal metastatisch aan eene primaire infectieuse longaandoening ontstaat.

Meer evenwel zien wij bij deze koortspartus, dat de gang van zaken een andere is, en dat de foetus direct door het vruchtwater geïnfecteerd wordt.

Zonder meer begrijpelijk zijn de veranderingen, die wij aan de huid en aan den navel zien optreden.

Bij de gevallen der Leidsche kliniek vond ik geen enkele huid- of navelaandoening.

In ditzelfde kader vallen drie gevallen van W. Grotefreud, die echter niet nader beschreven worden.

Demelin2) vond eenige malen bij den foetus onderhuidsche abscessen.

De zweetklieren zijn dan hier de ingangspoort geweest voor de microorganismen.

1) Grotefreud, Dissertatie, Marburg.

2) Demelin, Infection amniotique.

Sluiten