Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aangelegd en het kind, nat van het stinkend vruchtwater, wordt asphyctisch geboren.

Slijm wordt uit de trachea gezogen.

Het kind heeft den volgenden dag icterus.

13 April succombeert het kind.

In beide longen worden bij de sectie bronchopneuraonische haarden gevonden.

De lever en de milt zijn week en groot.

Buron J) geeft volgende verklaring.

De foetus slikt het vruchtwater in en krijgt aldus de bacteriën naar binnen, of hij maakt vroegtijdige adembewegingen, aspireert de microben in zijne longen en krijgt ten slotte eene septische bronchopneumonie of pleuritis.

Bij pasgeborenen komt het zelden tot longgangraen, daar zij van te voren reeds succombeeren aan eene lichte pneumonie of liever aan eene sepsis.

Vaak vindt men een heele kleine lichte pneumonie, terwijl de alveoli met septische massa opgevuld zijn. Wel is er ademoppervlak aan de respiratie onttrokken, maar bij eene atelectase blijkt, dat het kind nog heel wat meer ademoppervlak missen kan; de sepsis is dan ook wel de hoofdoorzaak voor het succombeeren.

Adler 2) meent, dat het gevaar voor het kind bij koorts durante partu niet zoozeer in een eventueele secundaire infectie van den foetus schuilt als wel, dat eene ongestoorde placentaircirculatie niet goed meer mogelijk is.

Waarom, wanneer het vruchtwater primair van uit de vagina geïnfecteerd is, de placentaircirculatie gestoord

1) Buron, Thése de Paris 1904.

2) Adler, Inaug. Dissert. Berlin.

Sluiten