Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deelige gevolgen. Komt het kind daarna in contact met septische lucht, dan vinden de kiemen uit die septische lucht, eenmaal in de bronchi gekomen in het daar aanwezige vruchtwater een uitstekenden voedingsbodem. Een septische pneumonie is alsdan het gevolg.

Hecker1), Küstner2), Hohenhausen zijn van oordeel, dat eene pneumonie korten tijd na den partus bij het kind ontstaan, hare oorzaak heeft in het direct inwerken van septische gift op de longen.

De longen zijn dus bij de septische infectie de eerste halteplaats.

Veel strijd is er ook gevoerd geworden over de vraag of de longen, wanneer het kind kort na den partus aan een pneumonie te gronde gaat, primair of secundair van uit den navel aangedaan zijn.

Zoo veronderstellen Muller en Buhl, dat de pneumonie, die zoo vaak de causa mortis van het kind is, haar oorsprong neemt uit eene ontsteking van den navel, die zich langs de arteria umbilicalis en de arteria bronchialis verder uit zou breiden.

Hüter houdt de oorzaak van deze longaandoening voor gelegen in den zwaren arbeid, die de longen verrichten moeten. Hier kan echter geen sprake van zijn bij durante partu of even na den partus succombeerende kinderen. En evenmin krijgen alle aan den navel geïnfecteerde kinderen longontsteking; integendeel, zelfs heel zelden gebeurt dit.

Wanneer kinderen succombeeren eenigen tijd na den partus aan eene pneumonie, dan blijkt, dat, wanneer de navelstreng nog niet is afgevallen, deze in den regel

1) Hecker, Arch. f. Gyn. Bd. 10.

2) Küstner, Arch. f. Gyn. Bd. 11.

Sluiten