Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van het kind de veranderingen in de placenta en niet een embolisch proces.

Deze veranderingen in de placenta geven eene groote stoornis en beperking in de kinderlijke circulatie, bij langen duur den dood.

Komt daarenboven nog een of ander beletsel voor de foetale respiratie in het spel, bijvoorbeeld de baring zelve en nog sterker, wanneer de partus met koorts verloopt, dan wordt de gasuitwisseling tusschen moeder en kind nog meer gestoord en zal het kind nog spoediger succombeeren.

Deze placentaveranderingen vallen echter geheel buiten onze beschouwing. Zij kunnen den toestand voor het kind verergeren, wanneer het kind geïnfecteerd is, wanneer koorts durante partu optreedt, een moment voor de infectie van het kind vormen zij in den regel niet.

De uitgebreide litteratuur ') der laatste jaren over den z.g. thymus-dood bracht mij er toe, na te gaan, of na koortspartus misschien ook de thymus een rol speelt. A priori was dit wel niet zeer waarschijnlijk, maar geheel onmogelijk mocht het toch niet geacht worden, en ware dit het geval, dat zou er een weg voor bestrijding van bovenstaande redeneering in gelegen kunnen zijn.

Het bleek mij nu echter, dat de meeste gevallen van dood door thymushypertrophie voor kwamen op een leeftijd van eenige maanden of ouder. Slechts een enkel heeft betrekking op kinderen, die kort na den partus succombeerden.

In de dissertatie van Hammer staat zulk een geval geciteerd.

1) Zie litteratuur op bladzijde 100 en 101.

Sluiten