Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toegepast om de verdeeling van <p in «jp, en qpj te krijgen. De voorstelling der liehtvoortplanting verkrijgen we door de sinusoïden van het eene stel naar rechts, die van het tweede stel naar links te verschuiven met snelheden, die voor de verschillende sinusoïden verschillend zijn. Daarbij moeten tegelijkertijd voor iedere sinusoïde alle ordinaten op de in Hoofdstuk V aangegeven wijze verkleind worden, waarbij ook de mate der verkleining afhangt van de golflengte. Het komt er nu op aan na te gaan of de sinusoïden, nadat deze verschuiving gedurende een eindigen tijd heeft plaats gehad, elkaar weer overal buiten een bepaald gebied zullen opheffen.

Vooreerst kunnen we opmerken, dat als v'p en y.'f slechts weinig met p' veranderlijk zijn, zooals we steeds onderstellen, cpi en gr>, buiten bepaalde grenzen zeer klein zullen blijken. Maar, opdat we voor deze grootheden bepaald nul vinden, behalve in een eindig gebied, moeten v'p en x'p bijzondere functies van p' zijn. Het is nu natuurlijk niet onmogelijk,

dat de uitkomst die wij voor V'p — v'p + i —gevonden

P

hebben, voor v'p en y.'p dergelijke functies oplevert. Maar daartoe zouden we toch zeer bijzondere onderstellingen moeten maken omtrent de grootheden efc, a^, voor de verschillende

electronen-groepen.

§ 2. Critiek der theorie.

Wij komen dus tot het besluit, dat onze theorie in dit opzicht niet voldoet aan de eischen die de mathematische analyse ons doet vinden en zoo worden we er toe geleid, de manier waarop wij tot eene uitdrukking voor Y'p geraken nog eens te herzien. Daarbij merken we in de eerste plaats op, dat we bij de afleiding der vergelijkingen tusschen de middelwaarden allerlei benaderingen hebben toegepast, zoodat ook onze uitkomst voor Y'p slechts als benaderd kan worden beschouwd. Het is dus stellig niet geoorloofd gevolgtrekkingen te maken over

Sluiten