Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Krwahlten zum ewigen Lebcn und der Verworfnen, die

endlich zum cwigen Tod verworfen werden.»

Butzer's werk vond bijna algemeen goedkeuring. Enkelen slechts maakten bezwaar tegen de zinsneden, welke over de bevoegdheid der overheid handelden, maar blijkbaar meer om persoonlijke dan om principiëele redenen. De overgroote meerderheid der aanwezigen evenwel nam eenstemmig de zestien artikelen aan. Voor Butzer was dit een groot succes. Steunend op deze geloofsbelijdenis, kon hij voortaan met kracht tegen de sekten optreden.

Na eene beraadslaging over het invoeren van kerkelijke tucht en van eene kerkorde, waarbij men niet tot een besluit kon komen, volgde het verhoor van de voornaamste ketters. Achtereenvolgens verschenen Clemens Ziegi.er, Martin Stör, Hofmann, Schwenckfeld en Claus Frey om hunne bezwaren tegen de artikelen in te brengen.

o

De predikanten gaven dus aan hunne tegenstanders gelegenheid 0111 in eene talrijk bezochte openbare vergadering, waartoe thans ook alle overheidspersonen, de besturen der gilden en verscheidene burgers waren uitgenoodigd, hunne meening te verdedigen. Wat voor nut, zoo vraagt inen onwillekeurig, hebben de predikanten toch wel verwacht van zulk een openbaar twistgesprek, dat de verbreiding der kettersche denkbeelden slechts in de hand werkte en bovendien hunzelven niet weinig last veroorzaakte? Zou het niet veel verstandiger zijn geweest, als de magistraat hofmann en den anderen kortweg de zestien artikelen had voorgelegd met het bevel 0111 hunne instemming daarmee door een eed te bekrachtigen, of anders de stad te verlaten? Butzer zelf beantwoordt deze vraag in een schrijven aan bisschop Christoph van Augsburg, >) die zich in hooge mate er over verbaasd en geërgerd had, dat men te Straatsburg met een ketter als Hokmann in het openbaar was gaan

') Butzkr aau bisschop Chris toph van Augsburg 8 September 1533, bij Corneuus, l.c., II, Beil. XXIII.

Sluiten