Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deze niet bestaat, als hier bij de kwijtschelding, clan doet men het nog minder slecht door te zeggen, dat kwijtschelding bestaat uit twee factoren overdracht van de vordering aan den debiteur, en als gevolg daarvan, tenietgang der vordering door schuldvermenging. Maar zoo iets kan dan ook Planiol's bedoeling niet zijn. De bedoeling van het équivaloir is geene andere, dan dat bij eene kwijtschelding het finantieele gevolg hetzelfde is, als hadde de schuldenaar eerst zijne schuld betaald, en waren hem dan de betaalde zaken als gift door den gewezen schuldeischer ter hand gesteld. Dat dit zoo is, blijkt, behalve uit het ongerijmde van het andere, uit hetgeen voorkomt sub. n°. 2546, waar de schenking bij wijze van afstand animo donandi van eenig recht wordt behandeld (en waar als eerste voorbeeld de kwijtschelding wordt gegeven), namelijk: vLe résultat (ik cursiveer) est le même que si le renoncant après avoir pris ou obtenu la chose a laquclle il a renoncée, 1'avait ensuite transmise a l'autre partie au moyen d'une donation"; en uit de volgende woorden in eene noot sub. n°. 2544: „Quand un créancier fait remise de la dette a son débiteur, avec 1'intention de lui en faire cadeau, je demande ce qu'il y a „d'indirect" dans 1' acte accompli. Le résultat nc s'en réalise-t-il pas immédiatement et directement en la personne de son bénificiaire? Et n'est ce pas 1'a un acte unique et indecomposable f (ik cursiveer wederom). Maar dan beteekent de phrase van het équivaloir a deux traditions etc. ook niets, en is er dus van een tradition of dation in de gewone engere beteekenis ook geen sprake. Maar als het dan alleen op het financieele gevolg aankomt, dan blijkt ook, dat Planiol onder dation, ondanks zijn

Sluiten