Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ze door Planiol onder de dation werd begrepen; voorts de afstand van eene erfdienstbaarheid, de verwerping eene nalatenschap, van een legaat en van eene huwelijksgemeenschap.

Als tweede categorie van de donations indirectes vinden we dan de donations par stipulations pour autrui.

Nu zal men toegeven, dat onder afstand van eenig recht en beding ten behoeve van een derde zich gevallen voordoen, die zeer zeker niet vallen onder overdracht of verbintenis daartoe door den schenker aan den begiftigde, zooals dit volgens de oudere opvatting werd gevorderd.

Maar wellicht dat men de opmerking maakt, dat wat er van dit alles zij, toch ook Planiol, zooals daareven bleek, blijft onderscheiden tusschen donation proprement dite en donation indirecte. Men zij gerust. Planiol neemt slechts die gangbare benaming over van andere schrijvers, maar zegt hij: „Je fais les plus expresses réserves sur 1'exactitude du langage qui eonsiste a appelcr indirectes de pareilles donations." En na dan uiteengezet te hebben, dat er, als een schuldeischer aan een schuldenaar zijne schuld kwijtscheldt, niets indirects geschiedt, luidt het verder: „La vérité est qu'on a perdu de vue que la donation est non pas un contrat mais un phénomène économique: renrichissement gratuit procuré volontairement a autrui."

Meen ik hiermede mijne opvatting omtrent de leer van Planiol voldoende te hebben toegelicht, zien wij thans wat Baiidry-Lacantinerie en Maurice Colin1) ons leeren: „Enfin la donation est un contrat de bienfai-

'} t. a. p. sub n°. 15.

Sluiten