Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

engeren zin, waarin zich de schenking van af de Lex ( incia, in do Keizersconstituties en liet Fransche costumiere Recht en ook in het Oud-Vaderlandsche recht heeft geopenbaard; d. i. door eigendomsoverdracht of verbintenis daartoe.

Moeten wij die conclusie niet te gereeder aanvaarden, als wij zagen tot welke onbevredigende wetsverklaring de Fransche doctrine leidt, waar wij niet door eenige bepaling als van art. 893 C. C. verhinderd worden voor de schenking van art. 1703 B. W. eigendomsoverdracht of verbintenis daartoe te eischen, welk vereischte daarin naar hare letter en naar hare wording opgesloten ligt. En te meer zullen wy in die richting gedreven worden, waar bij ons de interpretatie nog gewrongener zoude moeten worden. Immers zagen wij, dat de Fransche schrijvers hunne theorie vooral daarop doen steunen, dat art. 931 C. C. niet voorschreef: Toutes doncitious seront faites par acte notarié, maar dat er slechts stond: Tous actes portant donation entre-vifs seront passés devant notaire; en ziet, hoe luidt nu ons met, art. 931 C.C. correspondeerend, artikel 1719 B.W. „geene schenking uitgezonderd degene waarvan by art. 1724 wordt gehandeld, kan op straffe van nietigheid anders gedaan worden, dan bij eene notarieele akte."

Terecht werden dan ook, vooral met het oog op deze Nan ^en code civil afwijkende redactie, door onzen wetgever in art. 1724 B. W. de giften van hand tot hand van roerende lichamelijke voorwerpen of van schuldvorderingen aan toonder van den notarieelen vorm vrijgesteld. Maar tevens neemt deze uitdrukkelijke vrijstelling een bezwaar weg, dat wij zagen, dat volgens den code civil de dons manuels zouden blijven opleveren,

Sluiten