Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenkomst. Immers deed ik u eene schenking, dan ging de eigendom van liet geschonkene op het oogenblik der overeenkomst en door haar alleen op u over. Maar ziet, waar hier de eigendomsovergang plaats kon hebben zonder levering, bleef er voor den schenker de verplichting tot die levering over. De overeenkomst deed dus eene verbintenis geboren worden en daarmede was aan de consequentie voldaan.

Maar hier ziet toch Prof. Fkuin geheel over het hoofd, dat deze redeneering ook voor het Fransche recht geen steek houdt, waar het giften van hand tot hand betreft. Evenmin als bij ons is daarbij in het Fransche recht plaats voor eene verbintenis. En nu komt men niet uit met een beroep daarop, dat de code civil de bepaling van ons art. 1724 B. W. niet kende en dus in den code civil niet uitdrukkelijk staat, dat die schenkingen van hand tot hand overeenkomsten zijn. Nog meer dan bij ons art. 1724 B. W. dwingt in den code civil het verband tusschen de artikelen 893 en 894 aan te nemen, dat de dons manuels onder de overeenkomsten vallen.

Is do meening van Prof. Fruin juist, dat onze wet alleen obligatoire overeenkomsten erkent, dan is de betiteling overeenkomst voor de schenking te nauw, maar dan is zij dat evenzeer voor den code civil, en de fout kan dan niet hare oorzaak vinden, zooals Prof. Fruin leert in de omstandigheid, dat wij een ander stelsel van eigendomsverkrijging aannamen dan de code civil had, en dit bij vertaling der definitie van schenking niet werd in het oog gehouden.

En nu de vraag, kent onze wet geene zakelijke overeenkomsten ?

Sluiten