Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is, zonder aanname toch te niet gedaan kunnen worden? M. i. lijdt het geen twijfel, dat er gevallen zijn, waarin dat behoort te kunnen plaats hebben. Stel wederom een ongelukkige, wiens schulden zijn baten verre overtreffen. De wetten waken, althans behooren te waken, dat zoo iemand zijn vermogen niet vermindere ten nadeele zijner schuldeischers. Gesteld nu, hij heeft eene eerste hypotheek als ik daareven beschreef. Op zijne schuldeischers, die het hem zoo lastig maakten, is hij geducht gebeten, en liever dan hun nog iets te gunnen , doet hij afstand van zijn recht van hypotheek, waardoor de tweede hypotheekhouder geheel buiten zijn weten bevoordeeld wordt. Mij dunkt, dat die onkunde van den bevoordeelde geen reden is, om hem zijn voordeel rustig te laten genieten ten nadeele van de schuldeischers. \ ernietiging der bevoordeelingshandeling moet kunnen plaats hebben, wil de wettelijke bescherming der schuldeischers niet veel van zijne beteekenis verliezen. Die vernietigbaarheid vindt haren steun nergens anders in dan in den algemeenen grond voor alle schenkingsregels gesteld; de regel, deze vernietigisgbaarheid inhoudende, is dus een ware schenkingsregel. Er is dus schenking mogelijk zonder eenige aanname.

Slaan wij hierbij nog even een blik op hetDuitsche recht.

Het duitsclie burgerlijk wetboek eischt — wij zagen het — opdat er schenking zij, eene overeenkomst, dus aanname van de schenking als zoodanig door den schuldenaar. Is het nog onder den invloed van de Romeinsche spreuken: Non potest liberalitas nolenti adquiri, Ulp. 1. 19 § 2 D. de donat. (XXXIX, 5) en: Invito beneficium non datur, Paul. 1. 69 D. de R. J. (L. 17). Het schijnt zoo. In de Motive zu dem Entwurfe eines Bürgerlichen

Sluiten