Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze fillcen beschouwd te zien als het resultaat tot hetwelk «le kennisneming van Giioex's beginselen mij heeft gebracht. Door hunne toepassing zal de verhouding van Staat en Kerk moeten zijn, gelijk hier verder dooi- mij is aangegeven.

Om twee redenen is vereeniging van Staat en Kerk ongewenscht, m. a. w.: geen Ca>saro-papie of huldiging \an het beginsel cnins regio, illins rclif/io, en evenmin onderwerping van den Staat aan eenige kerkelijke macht, in één woord: geen nauwe betrekking tueschen den Staat en eene bepaalde kerk.

Ten eerste is het tegenwoordig twijfelachtig, welke kerk wordt bedoeld, als men spreekt van de Kerk. De aloude Christelijke Kerk. die meestal kortweg als de Kerk werd aangeduid, is hoe langer hoe meer in deelen uiteengevallen. Indien do Staat zich met eene dier Christelijke kerken wilde verbinden, zou hij derhalve eene keuze moeten doen, welke door alle. behalve door de gekozene, (aangenomen natuurlijk, dat de vereeniging met hare beginselen overeenkwam) zou worden afgekeurd.

In de tweede plaats valt niet te loochenen dat, hoewel de eisch van onderwerping aan Gods wet tot den Staat blijft komen, de richting, waarin wetgeving en bestuur zich in den regel bewogen, toonde, hoe de Staat de autoriteit van Gods Woord verwierp. Nauw verband met dezen Staat zou iets zijn, waarvan eene kerk meer had te vreezen dan te hopen. De scheiding van Kerk en Staat evenwel, moet beiden ten goede komen, mits zij in goeden zin wordt opgevat.

Scheid-inu kan tweeërlei beteekenis hebben; men kan er een toont au d onder verstaan of eene r land. Tegenover

Sluiten