Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rereruiilinu geplaatst, en zoo ook in deze en de voorafgaande bladzijden, is de fovxt.anil bedoeld, liet gescheiden zijn van Kerk en Staat. Spreekt men over scheiding van Kerk en Staat b.v. in verband niet hetgeen thans in Frankrijk geschiedt, dan ziet dit op de waardoor de bestaande verhouding tnsschen den Staat en de Roomsche Kerk door opheffing van het Concordaat wordt gewijzigd.

Volgens de beginselen der Revolutie beteekent de scheiding, dat Kerk en Staat voortaan niets meer met elkaar te maken hebben, ja zelfs dat de Staat bij de vervulling van zijne taak niet meer met den godsdienst behoeft te rekenen. Scheiding van Kerk en Staat is daar synoniem met scheiding van Staat en Godsdienst.

Door de scheiding aldus op te vatten loochent men niet alleen de plicht van de Overheid 0111 aan de Kerk. als eene instelling Gods, de plaats te geven, die haar in liet staatsleven toekomt, maar ontkent men het noodzakelijk verband, dat er tnsschen godsdienst en Staat moet bestaan.

Ware dit de juiste opvatting, dan zou het aan Christenen, die hunne belijdenis trouw willen blijven, onmogelijk worden gemaakt 0111 aan de publieke zaken deel te nemen. Voor hen is het niet geoorloofd hunne medewerking te verleenen, indien „ .... in wetgeving en bestuur op het geloof der bevolking niet van Staatswege behoeft of behoort te worden gelet.'' ')

Die scheiding, ook door Groen steeds krachtig bestreden, bedoelde derhalve den Staat vrij te maken niet

'I Ovr.n hkt Ontw. v. \Vi:t. hl. 17!» en 181, noot.

Sluiten