Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewezen, en het zou uilen naar Athene brengen zijn hier wederom aan te toonen, dat alle gebeurtenissen, die te samen een gevolg verwekt hebben, in het denkproces dezelfde waarde hebben. Het is niet waar, dat er één gebeurtenis is, die op den naam oorzaak aanspraak kan maken. Zij heeft evenveel, maar ook even weinig als elke andere factor tot het gevolg medegewerkt. Het gevolg is verwekt door alle gebeurtenissen, welke wij niet weg kunnen denken, zonder dat het gevolg ook wegvalt. Het complex van al die conditiones sine qua non is de oorzaak. The cause is the whole of the antecedents ).

Aangezien er dus niet tusschen oorzaak en aanleiding onderscheid bestaat, is verbreking van het causale verband niet denkbaar en kan dus in geen geval de Culpae Compensatio op opheffing van causaliteit

gebouwd worden.

Alle vereischten voor aansprakelijkheid blijven, ondanks de medewerking van den benadeelde, bij den ( benadeeler dus aanwezig.

§ 3.

De door Demelius gegeven verklaring, die wij in een vorige paragraaf nader beschouwden, geldt volgens

*) J. Stuart Mill. System of Logic, pag. 340. Von Bar erkent deze meening in principe, meent echter, dat men nog naar een juridische oorzaak moet zoeken. Zie tegen het begrip juridieke oorzaak haszl.c.blz.338.

Wanneer men het complex van factoren als oorzaak beschouwt, kan natuurlijk een negatieve gedraging causaal zijn. Elke gebeurtenis, die niet weggedacht kan worden, zonder dat het gevolg ook wegvalt, is dan causaal, en deze kan zoowel pos. als neg. zijn. Zie van Hamel, blz. 200, Rümelin Archiv für die Civilistische Praxis. Bd. 90, blz. 319. Over het verschil tusschen pos. en neg. factoren, zie Tröger l.c. blz. 71.

Sluiten