Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ *•

Door de afweging van schuld wordt de toepassing van de leer der culpae compensatio op gronden van billijkheid beperkt. Afweging van schuld is echter slechts dan mogelijk, wanneer beide partijen schuld hebben; zij is onmogelijk wanneer de aansprakelijkheid op objectieven grondslag rust, zoodat, wordt in dit geval geen uitzondering toegelaten, b. v. de aansprakelijkheid van den hotelier, eigenaar van een dier, of spoorwegondernemerl) steeds door schuld van den getroffene zou te niet gaan.

Dit schijnt niet onbillijk. Wanneer aan de eene zijde dergelijke personen aansprakelijk gesteld worden, zonder dat hun schuld kan verweten worden, is het aan de andere zijde een eisch der rechtvaardigheid,

praktijk wordt ook hier het „vorwiegend verursachen" als „überwiegenden Verschulden" beschouwd, zie Jur. Zeit. 1903, blz. 224. Een dergelijke regeling komt overeen met de opvatting der Fransche jurisprudentie geformuleerd, door het Congres voor handelsrecht te Brussel in 1888 gehouden: S'il y a faute commune, il est fait masse des dommages causés. Cette masse est supportée par chacun des navires proportionnellement 4 la gravité des fautes respectivement commises.

') Ik zie niet het minste bezwaar om onder de gevallen van aansprakelijkheid buiten schuld ook de aansprakelijkheid der spoorwegondernemers te rekenen. Immers ofschoon art. 1 van de Spoorwegwet, die aansprakelijkheid op een praesumptie van schuld doet slaan, wettelijke vermoedens van schuld, behoudens tegenbewijs, erkennen wel theoretisch het vereischte van schuld, doch dreigen practisch met het gevaar van veroordeeling zonder schuld (van Hamei,, blz. 255/256). Bovendien neemt men in de praktijk wel aan, dat de spoorwegmaatschappij haar onschuld bewezen heeft, zoodra zij de schuld van den benadeelde bewezen heeft, (zie interlocutoir vonnis van de Rechtr bank te Utrecht W. v. h. E. 6615).

Sluiten