Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt in het bekende ontwerp van Livre Ier du code judiciaire 1 titel VI aan beide soorten van afstand gewijd. Onder verwijzing naar deze bepalingen citeer ik gemakshalve daarvan de volgende: Le désistement de 1'action peut se faire en tout état. de cause; Tout désistement de 1'action, dès qu'il est valablement fait, a 1'autorité de la chose jugée.4

§ 2. UITBREIDING VAN DEN EISCH. „WIJZIGING" EN VERMEERDERING.

De uitbreiding van de conclusie is in onze jurisprudentie onbekend. Eenerzijds door het verbieden van vermeerdering, anderzijds door het, ondanks des wetgevers wensch, niet toelaten van het vorderen van accessoria tijdens het geding, onderscheidt zij zich door bekrompenheid van die der omliggende landen. En vooral ten aanzien der z. g. wijziging is haar opvatting bevreemdend, omdat behalve uit de uitlegging van art 134 Rv., uit de regeling der incidenteele vorderingen de onjuistheid daarvan kan blijken.

Artt. 387 en 338 der Fransche Code de Procedure, handelende over de demandes incidentes — dat zijn tijdens den loop van het proces gedane eischen, niet in de oorspronkelijke vordering vervat, en nu als incident geformuleerd — bepalen wel vorm en behandelingswijze dezer demandes, doch laten het der wetenschap over, vast te stellen, wat men onder demandes incidentes3 moet verstaan en welke toegelaten zijn.

De schrijvers zijn liet ei' over eens, dat een incidenteele

I» <>p;;enomen als bylage in Faure I.

2) Artt, 169 2e lid, en 172.

3) Men onderscheidt op instigatie van Carré, liv. II tit. XVI * 1 daarom dein. aJditiuunelles, uitgaande van den eisrher, en dem. rtcoureutiounelles• De eerste term is minder eigenaardig, wanneer de eischer "inoditie ou restreiut ses roncltisions primitives." Tóch wordt zij ook dan gebezigd, vgl. Ga won net i 140.

Sluiten