Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Johnson, Jenkins, Van Manen, Holtzmann. Deze allen handhaven de eenheid van het werk. Een andere groep meent een splitsing te moeten maken, en ziet dan in een gedeelte: echte brieven, werkelijk van Ignatius' hand — in de rest een pseudepigraphische navolging uit later tijd (Renan, E. Bruston); terwijl ten slotte Völter alléén, de echtheid van den briefvorm voor een deel van den bundel handhavend, van alle zeven het auteurschap aan Ignatius van Antiochië ontzegt.

Dit zijn de opvattingen die in de laatste dertig jaren van verschillenden kant zijn verdedigd; met die alle moet in deze verhandeling rekening gehouden worden.

Wie nu in 1905 over de Ignatiaansche kwestie schrijft, behoeft niet te vragen óf er soms bezwaren tegen de „echtheid" konden worden ingebracht; die bezwaren bestaan en zijn uitgesproken, wij hebben slechts de gegrondheid ervan te onderzoeken. Ze alle nog eens op te sommen, dunkt me overbodig; ze zijn bekend genoeg, en overigens in beknopten vorm samengevat door Dr. van Loon ') en door Jenkins 2).

Als hoofdverdedigers van de echtheid tot eiken prijs mogen Zahn en Lightfoot gelden. De uitkomsten van hun onderzoek kunnen we (voor zoover het de „korte recensie" betreft) aldus samenvatten: de zeven brieven zijn +110 geschreven, de vier eerste van Smyrna, de drie andere van Troas; door den bisschopmartelaar Ignatius van Antiochië, terwijl hij als gevangen man van Syrië naar Rome werd getransporteerd, om daar, krachtens een vonnis te Antiochië geveld, den wilden beesten te worden voorgeworpen s).

De bezwaren tegen deze zienswijze vallen in drie groepen:

') J. van Loon, Theologisch Tijdschrift 1886, hl. 569 586.

:) R. C. Jenkins, Ignatian Difficulties and Historie Doubts. Two Letters. London; Folkestone, 1890.

®) Bij vragen, de „echtheid" betreffende, is in den regel alléén Lightfoot's oordeel, als representatief, vermeld. Door zijn medestanders toch wordt hij óf ronduit, óf blijkens hot gebruik van zijn werk gemaakt, als leider van hun partij erkend. Slechts waar onderling verschil bestaat, is het oordeel der anderen mede vermeld.

Sluiten