Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de keuze. Beide beweringen zijn, dunkt mij, al even onjuist: Zeker, /lagtvQtiu is dubbelzinnig, = „den marteldood sterven", en = „getuigen"; maar in chronografische opgaven heeft de tweede beteekenis al heel weinig zin — en in ieder geval is ze hier onwaarschijnlijk, daar Ignatius' „getuigen voor Trajanus onvermijdelijk zijn veroordeeling na zich sleepen moest. Evenzoo, iitl ctvtov kan weliswaar beteekenen „in zijn tegenwoordigheid" en „in zijn tijd" — mogelijk zelfs is de tweede beteekenis de meest gebruikelijke — maar hier moeten we ongetwijfeld de eerste kiezen; hoe anders het volgende róre te verklaren? dan

zou inl «irov eerste tijdsbepaling zijn, tórt een tweede en

Lightfoot, die dank zij zijn groote belezenheid over zooveel voorbeelden beschikt, kan deze hypothese toch niet met bewijsplaatsen sterken. Dat Malalas in een van beide gevallen zijn bron zou hebben misverstaan, is puur gissen — een mogelijkheid, die niet waarschijnlijk is gemaakt. Neen, zonder eenigen twijfel moet de vertaling van deze plaats luiden: „ . •.. en in zijn tegenwoordigheid onderging toen de heilige Ignatius den marteldood . .." Hoe Lightfoot kan ontkennen dat Malalas hier verband legt tusschen dien marteldood en de aardbeving is mij onbegrijpelijk: Trajanus vertoefde in Antiochië toen het onheil (de vroeger beschreven aardbeving) plaats greep, zoo verhaalt Malalas, en vervolgt dan onmiddellijk: 6i

in i avrov tót £ ó ayiog ' Tyvauog x. t. i.; dit tote kan alleen slaan op Trajanus' verblijf in de stad, of op de aardbeving - wat in casu geen onderscheid maakt, daar deze beide feiten met elkaar in verband worden gebracht. Dat tó™ in de door Malalas gebruikte bron op iets anders betrekking zou hebben gehad, is weer bloot vermoeden, meer niet. Geheel ten onrechte doet Lightfoot het voorkomen, als was Malalas' mededeeling foctvéHTtjoi X«t' (vvrnö, OtI ilotdÓQei avtóv met de voorgaande in strijd: Ik zie niet in, waarom Ignatius den Keizer niet „in diens tegenwoordigheid" kon beschimpen, nóch waarom dit niet „tijdens" of „na de aardbeving" kon geschieden; integendeel, evenals het volk misschien de christenen aansprakelijk stelde voor de ramp, gelijk Volkmar onderstelt, evenzoo kon Ignatius

Sluiten