Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plan en besloot hij Annie zoo spoedig mogelijk weer onder de oogen te komen en dan „gewoon" te zijn, evenals zij. Zijn verhouding tot haar, die hij altijd gemeend had ééns zijn vrouw te zullen noemen, was al een struggle geworden, nog voordat het eerste woord over een verloving was gesproken.

De jongelieden ontmoetten elkander verscheidene keeren kort achtereen, Frans was van den aanvang vriendelijk, Annie vond hem „ minder vreemd" dan de eerste maal en werd dus van haar kant toeschietelijker, zonder dat haar gedachten teruggingen tot de afspraak der kinderjaren. Hiervoor had zij hem in te langen tijd niet teruggezien en vond zij hem te „weinig aardig". Maar hij was immers haar neef en de zoon van de beste vriendin harer moeder. Ongelukkig gaf Frans een verkeerde uitlegging aan haar houding: — hij ging al spoedig denken, dat zij koketteerde.

Juist had zijn vader hem voor het eerst gesproken van een plannetje om zijn intreê in „de wereld" zijner geboorteplaats met een soirée te vieren. Frans wendde studiebelangen voor, verontschuldigde zich voor minstens veertien dagen en verschool zich te Utrecht, waar hij hoegenaamd niets flinks onderhanden nam en hoe langer hoe droefgeestiger werd. Hij had zich in briefwisseling gesteld met een Roomsch geestelijke van het seminarie te Rijzenburg, van wien hij enkele genealogische studiën had ge-

Sluiten