Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelve. Zijn illusie was, burgemeester te worden van een groot, afgelegen dorp, daar een landgoed te bezitten en zich met weinig anders bezig te houden dan de belangen zijner ondergeschikten — het groote deel van de bevolking — en het onderhoud van zijn buiten. Annie zou een „chatelaine" zijn geworden! Zij zou hem omringd hebben met teedere zorgen en hem het verlies zijner moeder hebben doen vergeten; beiden zouden zich hebben toegelegd op het oefenen van weldadigheid en den dank der dorpelingen hebben geoogst. Was dit geen echt vrouwelijk bestaan? Maar Annie was een mondaine geworden, 's winters danste zij druk, ging van diner naar diner en zag zich het hof maken. Frans had geen bijzondere redenen tot jaloerschheid, maar hij had Annie aan een diner met andere jongelieden gezien, met wie zij even vroolijk en zelfs bijna even gemeenzaam was geweest als met hem; slechts had zij de anderen niet bij den voornaam genoemd. Telkens keerde dit feit in zijn gedachten terug; dan kneep hij de handen zenuwachtig ineen en voelde een koude beving langs de oogen, welker hoeken vochtig werden. Hij was jaloersch, dus had hij lief en Annie had niet lief! Anders zou zij het wel hebben laten merken, anders zou zij bij het eerste weerzien eenige ontroering hebben doen blijken, anders zou zij hem althans wel eens eenmaal teeder hebben aangezien, anders zou zij een bekentenis hebben uitgelokt. Het

Sluiten