Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schriften, papieren met grijze omslagen, hoog opgestapeld — altemaal getuigenissen van zaken, die zijn vader erbij deed, want al wat tot de houtzaak in betrekking stond, behandelde hij op het kantoor. Beurtelings trok Frans een parallel tusschen deze deftige wethouderskamer en de gemeubileerde aan de Bildt, waar hij nu nog altijd, zóó oud reeds, woonde, en tusschen zijn nog zoo weinig voleindigd boekje en al die schriften van zijn vader; en hij spotte met zijn eigen werk: hij, de studieman — zijn vader, de man van zaken, zonder wetenschappelijke opleiding.

Zijn vader had hem den vorigen avond bijzonder hartelijk ontvangen, en toen hij, een uur geleden, na eerst wat in zijn eigen kamer gekissevist te hebben, was binnengekomen, had zijn vader hem met een: „kijk, dat doet me nu eens plezier" verwelkomd. Dadelijk had hij de bezige pen neergelegd, als om Frans te toonen: ik ben tot je beschikking. Nu was het met een aanmerkelijke uitbreiding der „handwerksschool", dat zijn vader zich druk maakte en Frans had het toeval geprezen, dat hem eenigen tijd te voren, toen hij nog student was, een artikel in een Engelsch tijdschrift over zulke scholen in handen had gespeeld. Hij had nu verteld, wat hij zich daarvan nog herinnerde en o, met welk een hartelijk welgevallen had zijn vader hem aangehoord!

Zulke gevoelens en gedachten vervulden hem

Sluiten