Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koffie nader over spreken. Om drie uur heb ik Raad.

De eerste aandoening van Frans, toen hij met een op bescheiden toon gezegd: — „Heel graag Papa," afscheid had genomen, was een gevoel van tevredenheid: in zijn kamer gekomen, rommelde en krabde hij met de handen in de broekzakken — hem eigene variatie op het handenwrijven — en voelde zich ongeveer als een koopman, die, ten deele door geluk, ten deele met list, een goed zaakje heeft gedaan.

Hij had daar in zijn kamer niets uit te voeren en was trouwens veel te vooringenomen om zich met iets in te laten; dus besloot hij een wandelingetje te doen en dan in het terugkomen even bij ziin zuster aan te gaan, om haar alles te vertellen.

Vervuld met wat hij straks aan zijn vader zou moeten zeggen en vragen, richtte hij zijn schreden naar het park en eerst toen hij in 't bekende zijlaantje vóór de bekende bank stond, dacht hij aan zijn vluchten hierheen na het eerste weerzien van Annie de Loever.

De boomen en struiken stonden in voorjaarsgroen : hoe anders zag het park er nu, op dezen vroolijken morgen nit, dan tóen, op dien somberen najaarsmiddag. Doch de natnur laat ons vaak met heimwee wenschen juist naar het tegendeel van wat zij geeft.

Frans kreeg plotseling een terugverlangen naar

Sluiten