Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En het filanthropische zijner daad maakte immers alles goed! Als hij wat verloor, bracht hij een offer! En was deze lust om niet te doen wat hij zich had voorgenomen, wel iets anders dan een aanval van zijn oude uitstelzucht ? Met weemoed dacht hij hierover door, hoe hij Hélène als rukken zou uit de lage sferen en hoog haar opvoeren naar het geluk van onafhankelijkheid en van teedere bemindheid.

Een verrukkelijke droomerigheid kwam er over hem; door den weemoed gulpte een lust naar geestkracht, een zin in [ernergieke daden, een gevoel als van iemand, die, na een lange ziekte voor het eerst buiten komend, groote wandelingen ontwerpt. Er was wel iets weemoedigs in, dat hij afstand deed van de mogelijke voldoening van een voornaam huwelijk te sluiten, maar hij handelde immers geheel vrijwillig !

Toen hij naar huis keerde, had hij geen lust zijn zuster te spreken. Hij zou haar wel een briefje schrijven. Hij wist immers nog niet het definitieve antwoord van zijn vader....

Natuurlijk eindigde deze met toe te geven.

Hun onderhoud was kalm. De oude Koene zei zelfs een paar zinnen vol ontroering.

Te Utrecht haalde Frans den heer Land af aan het archief. Hélène was bereid tot een onderhoud.

Sluiten